Gecelerimi kattın karıştırdın.bomboş bir huzur vardı sanki senden önce..boşluğun huzurunu yaşıyordum.ses yok,ışık yok.bu kadar meşguliyeti yoktu beynimin.yüreğim sancımazdı böyle , gözlerim bu denli ağlamazdı…

Sığınağımı yerle bir etti gelişin.bir tek gecelerim vardı bana kalan , onu da sen aldın.Ve şimdi hoyratça kullanıyorsun.

Ne kaldı ki bana , benden geriye ? aynalarda bile seni gördüğüne göre bu gözler…söyle , sence ne kalmış olabilir bana ?

Davetsiz gelişin ve sorgusuz gidişin…nasıl bir bencilliktir ki bu ? dilindeki birkaç sevda kırıntısı sözlerini de avuçlarıma bıraktın.ben ne yapacağım şimdi düşündün mü hiç ?düşündün mü,giderken ayaklarının altında paramparça ezdiğin yüreğimin halini ? hiç mi sıçratmaz tatlı uykundan, ciğerimi dağlayan feryatlarımın sesi ? nasıl bir  kaygısızlıktır bu ?

Ben mutluydum senden önce.gözlerinden önce her şey daha güzeldi sanki…baktığım kör karanlık bile daha bir aydınlıktı .nasıl bir nankörlüktür bu ? anlayamıyorum seni.kimsin sen tanıyamıyorum artık.yokluğunda bile bu denli zulme ne hakkın var?

Ey AŞK ! yetmez mi bunca acı… böylesi seven bir yüreğe bu  yaşananlar reva mı ?

bluepoison